Fileo-Fundacja Niosąca Pomoc Ofiarom Przemocy

Fundacja jest zarejestrowana na mocy Postanowienia Sądu Rejonowego w Koszalinie

IX Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego.

Fundacją "FILEO" kieruje pani prezes

mgr Estera Skworcz-Bednarska

numer KRS: 0000705635


II. CELE I ZASADY DZIAŁANIA

Wszechstronna pomoc osobom pozostającym w sytuacji kryzysowej w tym osobom doświadczającym przemocy w rodzinie.

Podejmowanie działań na rzecz wielokierunkowego rozwoju dzieci i młodzieży z rodzin dysfunkcyjnych.

Pomoc merytoryczna i doradztwo we wszystkich dziedzinach dotyczących osób pozostających w kryzysie.

Informowanie opinii publicznej o problemach związanych z sytuacją kryzysową w tym przemocy w rodzinach, dysfunkcją i adaptacją oraz tworzenie klimatu społecznego, sprzyjającego podejmowaniu działań na rzecz tych rodzin i najbliższego środowiska.

Edukacja społeczna w tym edukacja grup zawodowych w zakresie problemów związanych z sytuacją kryzysową, dysfunkcją i adaptacją.

Czytaj dalej:
Dzieci będące ofiarami przemocy w dorosłym życiu często wyrastają na sprawców przemocy. Dzieje się tak z wielu powodów:

1) dzieci uczą się agresywnego zachowania od sprawcy – stosują przemoc wobec kolegów, rodzeństwa

2) negatywnie spostrzegają rzeczywistość – świat jest wrogi, nie należy nikomu ufać

3) mają problemy w kontaktach społecznych

4) nie radzą sobie z uczuciami

5) nadużywają alkoholu i narkotyków

6) dzieci uczą się, że przemoc się opłaca – jestem silny, inni się mnie boją

7) dzieci stają się sprawcami, kiedy przejmują normy, przekonania i postawy sprawców jako własne, np.: dziecko uważa, że dobrze, że ojciec bił matkę, bo na to zasługiwała.

Oczywiście nie wszystkie ofiary przemocy wyrastają na sprawców. Wiele z nich w dorosłym życiu staje się ofiarami, zwłaszcza dotyczy to kobiet.

Źródło: A. Bakuła: „Kiedy ofiara przemocy może wyrosnąć na sprawcę”.

Manipulacja, Oszustwo, Kradzież

MITY O PRZEMOCY W RODZINIE

Nie ujawnia się tajemnic rodzinnych. Prawda czy nieprawda? NIEPRAWDA Przemoc nie skończy się sama. Pierwszym krokiem do jej przerwania jest przełamanie izolacji i milczenia.

Nikt nie powinien wtrącać się w prywatne sprawy rodziny. Prawda czy nieprawda? NIEPRAWDA Przemoc w rodzinie jest przestępstwem.

Każdy ma prawo zapobiec przestępstwu!!!

Jeśli ktoś jest bity, to znaczy, że na to zasługuje. Prawda czy nieprawda? NIEPRAWDA Nikt nie ma prawa bić i poniżać kogokolwiek bez względu na to co zrobił.

Przemoc jest wtedy gdy są widoczne ślady pobicia. Prawda czy nieprawda? NIEPRAWDA Nie trzeba mieć siniaków i złamanych kości, aby być ofiarą przemocy domowej. Poniżanie i obelgi bolą tak samo jak bicie.

Nie można zmienić swego przeznaczenia. Prawda czy nieprawda? NIEPRAWDA Nawet po wielu latach osoba doznająca przemocy może przerwać przemoc. Nigdy nie jest za późno, aby powiedzieć NIE!

Alkoholizm jest przyczyną przemocy. Prawda czy nieprawda? NIEPRAWDA Uzależnienie od alkoholu nie zwalnia od odpowiedzialności za czyny. Należy karać sprawcę przemocy i leczyć jego chorobę.

Przemoc w rodzinie to problem marginesu społecznego. Prawda czy nieprawda? NIEPRAWDA Przemoc domowa zdarza się we wszystkich grupach społecznych niezależnie od poziomu wykształcenia i sytuacji ekonomicznej.

MECHANIZMY PRZEMOCY:

Syndrom wyuczonej bezradności

– polega na tym, że ofiara przemocy, w wyniku własnych doświadczeń, uczy się bezradności. Na początku ofiara poszukuje pomocy dla siebie. Często się jednak okazuje, że działania, które podejmuje, nie przynoszą oczekiwanych przez nią rezultatów. W wyniku tego nabiera ona przekonania, że niezależnie od tego, co robi, nie jest w stanie zmienić swojej sytuacji. Chociaż często zdaje sobie sprawę z tego, że jest źle traktowana, że przemoc jest przestępstwem, a sprawca powinien ponieś konsekwencje, to jednak nie jest w stanie zmotywować się do podjęcia kroków w celu ochrony siebie.

Mechanizm „psychologicznej pułapki”

– polega na tym, że ofiara nie jest w stanie zrezygnować ze związku ze sprawcą przemocy. Pomimo tego, że przez wiele lat jest upokarzana, źle traktowana, że jej prawa nie są respektowane, ofiara poświęca mnóstwo czasu i energii, aby związek trwał. Wbrew temu, co ma miejsce w jej życiu wierzy, że będzie lepiej. Na dodatek to samą siebie obwinia za całe zło w tym związku. Uważa, że gdyby była lepszą żoną i matką, gdyby bardziej się starała, sprawca na pewno by się zmienił. Ma poczucie, że to właśnie od niej zależy, żeby sprawca przestał stosować przemoc. Dlatego robi wszystko, co tylko możliwe, aby tak się stało, a im więcej robi, tym trudniej jej zrezygnować z relacji, w której jest krzywdzona.

MECHANIZMY PRZEMOCY:

Proces wiktymizacji

- każdy człowiek „wchodząc” w związek z drugą osobą ma pewne wyobrażenia dotyczące wspólnego życia, wizję swojego małżeństwa, przyszłej rodziny. Stosowanie przemocy przez partnera powoduje, że wizja świata, partnera i siebie lega w gruzach. Nazywa się to burzeniem utrwalonych przekonań na temat swojego przyszłego życia, swojego małżeństwa, swojej rodziny. Ofiara przemocy czuje rozpacz, ma poczucie krzywdy. Często wtedy zaczyna szukać pomocy. Niestety – czasami się zdarza, że osoby, do których zwraca się o pomoc i wsparcie, reagują zupełnie inaczej niż ona oczekuje. Zachowanie „profesjonalistów”, które przejawia się obwinianiem ofiary bądź też bagatelizowaniem jej problemów, nazywa się wtórnym zranieniem.

Zjawisko prania mózgu

– jest to działanie służące temu, aby ofiara przemocy funkcjonowała zgodnie z tym, jak chce tego sprawca. Mechanizm ten polega na systematycznym i świadomym oddziaływaniu na człowieka, w celu zmiany jego przekonań, postaw, uczuć, potrzeb. Konsekwencjami tego mechanizmu są m.in. utrata poczucia własnej wartości oraz podporządkowanie się sprawcy. Najczęściej używanymi metodami prania mózgu są: izolacja, poniżanie i degradacja, monopolizacja uwagi, groźby i demonstracja wszechmocy oraz sporadyczne okazywanie pobłażliwości.

Akty prawne

Gwarancja Państwa Polskiego